Na długo przed powstaniem współczesnych religii, zanim podzielono świat na Wschód i Zachód, istniały cywilizacje, które patrzyły w niebo i widziały w nim to samo: ogień. Nie zwykły ogień, ale ogień życia, świadomości i stworzenia.
W starożytnej Persji nazywano go Ahura Mazda. W świecie Słowian nosił imię Swaróg.
Choć dzieliły je tysiące kilometrów i setki pokoleń, ich opisy są uderzająco podobne. To rodzi pytanie, które fascynuje badaczy, historyków religii i poszukiwaczy dawnych prawd: czy Persowie i Słowianie czcili tego samego pierwotnego Boga pod różnymi imionami?
Ahura Mazda — Pan Światła i Stwórca Wszechświata Ahura Mazda to najwyższe bóstwo zaratusztrianizmu, jednej z najstarszych znanych religii świata. Jego imię oznacza dosłownie: Ahura — Pan Mazda — Mądrość czyli: Pan Mądrości Był uważany za: stwórcę nieba i ziemi źródło światła twórcę porządku kosmicznego władcę ognia W religii tej ogień był święty. Nie dlatego, że był czczony sam w sobie, lecz dlatego, że symbolizował obecność Ahura Mazdy. W świątyniach ogień płonął nieprzerwanie, czasem przez setki lat. Nie był to zwykły symbol. Ogień był postrzegany jako manifestacja boskiej świadomości.
Swaróg — Ojciec Bogów i Władca Niebiańskiego Ognia W mitologii słowiańskiej Swaróg zajmował równie wyjątkowe miejsce.
Był Bogiem nieba, słońca i ognia. Jego imię pochodzi od pradawnego rdzenia: svar / swar oznaczającego: niebo blask światło Swaróg był postrzegany jako: stwórca świata ojciec innych bogów władca ognia strażnik kosmicznego porządku Według tradycji to właśnie Swaróg przekazał ludziom ogień i nauczył ich kowalstwa. Ogień był nie tylko narzędziem, ale symbolem boskiej iskry obecnej w człowieku. Ogień jako wspólny symbol boskości Najbardziej uderzającym podobieństwem między Ahura Mazdą a Swarogiem jest ich związek z ogniem. W obu tradycjach ogień nie był zwykłym żywiołem.
Był: symbolem życia symbolem świadomości symbolem stworzenia symbolem obecności Boga W Persji ogień płonął w świątyniach Ahura Mazdy. U Słowian ogień Swaroga był ogniem niebiańskim — ogniem słońca. Oba ognie miały to samo znaczenie: boskie źródło istnienia. Obaj byli Stwórcami Zarówno Ahura Mazda, jak i Swaróg nie byli jedynie bogami natury. Byli stwórcami rzeczywistości.
Ahura Mazda stworzył: świat materialny świat duchowy prawo kosmiczne Swaróg stworzył: niebo ziemię innych bogów W obu przypadkach mamy do czynienia nie z lokalnym bóstwem, ale z najwyższą siłą stwórczą. Ojciec Bogów i źródło porządku Obaj byli także postrzegani jako ojcowie innych istot boskich.
Ahura Mazda stworzył Amesha Spenta — duchowe emanacje porządku. Swaróg był ojcem takich bogów jak Dadźbóg, bóg słońca. Obaj reprezentowali kosmiczny porządek. W zaratusztrianizmie ten porządek nazywano: Asha U Słowian był to naturalny porządek świata ustanowiony przez Swaroga. Wspólne indoeuropejskie korzenie Najbardziej fascynujący aspekt tego porównania wynika z językoznawstwa i archeologii. Persowie i Słowianie należą do tej samej wielkiej rodziny ludów: Indoeuropejczyków. Oznacza to, że ich przodkowie żyli kiedyś razem, tysiące lat temu.
W tamtym czasie mogli czcić jedno pierwotne bóstwo: Boga Nieba Boga Ognia Boga Światła Z biegiem czasu jego imię zmieniło się. W Persji stał się Ahura Mazdą. U Słowian Swarogiem. Ale archetyp pozostał ten sam. Bóg Nieba i Światła Obaj byli związani z niebem. Ahura Mazda był Bogiem światła niebios. Swaróg był dosłownie Bogiem nieba. Niebo w starożytnych religiach nie było tylko przestrzenią fizyczną. Było źródłem życia. Było siedzibą świadomości. Ogień jako symbol świadomości W wielu starożytnych tradycjach ogień symbolizował coś więcej niż energię. Symbolizował świadomość. Boski ogień był postrzegany jako: iskra życia Obaj bogowie byli strażnikami tej iskry. Najważniejsza różnica Istnieje jednak jedna istotna różnica.
Ahura Mazda był najwyższym i jedynym Bogiem religii monoteistycznej. Swaróg był częścią większego panteonu. Jednak w wielu przekazach był najstarszym i najwyższym z nich. Czy to ten sam pierwotny archetyp? Wszystko wskazuje na to, że Ahura Mazda i Swaróg reprezentują ten sam pradawny archetyp: Boga Ognia Boga Nieba Boga Stwórcy z czasów, gdy ludzkość była jeszcze jedną cywilizacją. Dlaczego to ma znaczenie dzisiaj To porównanie pokazuje coś niezwykłego. Najstarsze cywilizacje świata widziały boskość w świetle, ogniu i niebie. Nie w formie człowieka. Nie w postaci władcy. Ale w formie energii. Światła. Świadomości. Wniosek Ahura Mazda i Swaróg to nie tylko dwaj bogowie z różnych kultur. To dwa imiona tej samej idei. Idei pierwotnego źródła. Ognia, który według starożytnych tradycji wciąż istnieje. Nie w świątyniach. Ale w człowieku.
Komentarze
Prześlij komentarz